جای عجیبی زندگی میکنیم.در مبهم ترین دوره ی تاریخی.خودم به خودم حق میدم از تاریخ متنفر بشم.امشب تو کافه داشتم به این فکر میکردم که اگه سال32بودم توی باختر امروز کار میکردم یا جزو اوباشی بودم که تو میخونه مشروب میخوردن!!!یا شایدم توی زمین پدری درخت میکاشتم؟؟؟؟؟ بله آرمان خان تو هم مثل خیلیای دیگه عمرت

شاید باور نکنین ولی امشب از خودم فاصله گرفتم.یک پریواز شاید ابدی.شاید آخرین باری باشد که بنویسم وقتی میدانم تا چند دقیقه ی دیگر نخواهم بود.من همان آرمانم ولی این بار نه در کنج اتاق بلکه روی سنگ فرش های پاریش باشد.دیگه آن پسر بچه ی شیطون و گستاخ نیست و بلکه یک جوان پخته ی شیک.با آن پالتوی قهوه ای روش